Jes, mi ŝatas Tumblr‘on. Tiu ĉi blogejo estas ege simpla, bela kaj oportuna. Almenaŭ por mi. Tial post sufiĉe longa vivo en WordPressrevenas denove al tiu ĉi blogejo. Kaj ĉiu scias, ke mi ŝategas mian poŝtelefonon HTC Hero kun Androido. Iam, tuj post mi akiris la telefonon, ekzistis neniu aplikaĵo por blogi ĉe Tumblr per Androido, eblis nur blogi retpoŝte. Nun jam estas alia tempo, kaj mi trovis multe da aplikaĵoj por tio! Mi provis ilin, kaj jen estas la rezulto.
Por mi tre gravaj estas la jenaj eblecoj de aplikaĵo: (1) subteno de Unikodo (por blogi ruslingve kaj en Esperanto), (2) subteno de Markdown, ĉar mi preferas ĉiam uzi ĝin anstataŭ HTML, kaj Tumblr mem plene subtenas ĝin, kaj (3) kromaj agordoj por indiki privatecon, celan blogon kaj por tviti pri la afiŝo.
Mi jam kelkfoje skribis pri Androidaj aplikaĵoj por fotistoj. Ĝis nun mi pli-malpli konstante uzis du programojn: FxCamera kaj Camera360. Sed ŝajnas al mi, ke io nova baldaŭ plene anstataŭos ambaŭ aplikaĵojn. Temas pri Vignette — ege oportuna kaj potenca fotilo por Android. Kaj ĝi estas malgranda! Vignette okupas nur 504K en mia telefono dum FxCamera postulas 2M — kvaroble pli multe!
Krome, Vignette povas esti uzata por redakti fotojn, jam fotitaj per ĝi aŭ per ia alia programo. Eblas apliki la samajn efektojn kaj kadrojn kaj konservi redaktitajn fotojn. Ankaŭ eblas konservi versiojn de foto kun diversaj efektoj aplikitaj al ĝi. Do, mi ne priskribu ĉion detale. Vi simple instalu demonstran version por provi mem (demonstra versio permesas konservi fotojn nur en la plej malgranda dimensio — ŝajnas, ke tio estas la unu sola diverseco de la plena pagata aplikaĵo).
Veŝajne ĉiu jam scias, kio estas Dropbox. Vere oportuna servo en surtablaj komputiloj. Ĝi ankaŭ havas aplikaĵon por Android. Sed al tiu ĉi aplikaĵo mankas aŭtomata sinkronigo — ĉiun dosieron oni devas el/alŝuti kaj sinkronigi permane.
En la Merkato jam aperis kelkaj aplikaĵoj por sinkronigi elektitajn dosierujojn en Android kun Dropbox. Mi provis verŝajne ĉiujn, sed ĉiuj ili ne taŭgas por miaj celoj aŭ simple ne funkcias.
Mi leteris al aŭtoroj de kelkaj aplikaĵoj, kaj jen unu el ili — la aŭtoro de TheRealSync informis min, ke li korektis la aplikaĵon kaj petis min testi ĝin. La programo ne plu eraras sinkronigante la enhavon de dosierujoj. Do, mi mem ekuzis ĝin kaj konsilas ĝin al ĉiuj.
Kion havigas la programo? Fonan sinkronigadon de ajnaj dosierujoj en SD-karto de via telefono kun dosjerujoj en Dropbox — eblas elekti periodon de 5 minutoj ĝis 24 horoj. las krei diversajn taskojn por diversaj celoj. La sinkronigado povas esti elŝuta, alŝuta aŭ ambaŭflanka. Ekzemple, vi povas krei unu taskon por alŝuti ĉiuhore viajn novajn fotojn en iu dosierujon en Dropbox, alian por elŝuti novajn librojn ĉiutage, kaj la trian — por konstante (ĉiuj 5 minutoj) sinkronigi viajn dokumentojn kun Dropbox.
La aplikaĵo estas pagata. Ĝia senpaga (testa) versio permesas sinkronigi ne pli ol 15 dosierojn en unu tasko.
Nun anstataŭ Simplenote kaj similaj servoj eblas uzi Dropbox kun TheRealSync kaj ajna simpla kaj oportuna tekstredaktilo laŭplaĉe. Avantaĝo de tiu rimedo kompare kun Simplenote k.s. estas tia, ke ĉiuj viaj dokumentoj, notoj ktp ĉiam estas en la disko de via komputilo kaj SD-karto de la poŝtelefono — eĉ se vi perdus Interretan konekton, aŭ eĉ la retservo mem malaperus, vi perdus nenion. Kaj kompare kun specialaj aplikaĵoj por konservi tekstajn notojn en Dropbox (ekzemple, Epistle) vi estas libera uzi ajnan formaton de dokumentoj — ne nur simplan tekston.
Jen estas nova retservo WorldTimeBuddy, kiu certe estos utila por mi. La servo helpas facile konverti tempon el unu al alia horzono kaj klare montras la tempon en diversaj horzonoj. La retservo estas facile agordebla: vi povas facile aldoni necesan horzonon tajpante ĝian nomon, nomon de lando aŭ urbo. Krome, vi povas elekti necesan tempon por krei «kunvenon» — elektu deziratan horon kaj klaku muson, poste klaku sur verda signeto super la aperinta framo.
Mi mem ofte bezonas similan servon kiam komunikiĝas kun kolegoj kaj klientoj el diversaj partoj de la mondo. Multaj malfacile komprenas aliajn horzonojn krom sia propra kaj ofte eĉ ne povas konverti lokan tempon en UTC.
Antaŭ nelonge mi rakontis pri simpla kaj oportuna retservo Simplenote kaj Androidaj aplikaĵoj por ĝi. Hodiaŭ mi volas rakonti pri alia simila servo. Fakte ĝi ne estas nura teksta notlibro, kiel Simplenote. Ĝi pli similas al Springpad aŭ Evernote, ĉar krom la teksto ĝi permesas konservi bildojn (senpage) kaj oficejajn dokumentojn (PDF, DOC k.s. — nur en pagata versio). La retservo nomiĝas Catch.com.
Ĝi havas eĉ du diversajn aplikaĵojn por Android: Catch Notes kaj AK Notepad. Dum la unua havigas ĉiujn funkciojn de la retservo (kaj eĉ iom pli — ekzemple, la retservo ne kapablas legi QR-kodojn), la dua estas nura teksta notlibro, kiu povas esti sinkronigata kun Catch.com. Krome, tiun ĉi lastan notlibreton oni povas uzi kun alia servo, simila al Simplenote — ekzistas kromprogramo por sinkronigi ĝin kun Helipad — la servo estis priskribita ĉi-tie. Do, se vi volas uzi Catch.com por «konservi ĉion» simile al Evernote aŭ Springpad, vi uzu Catch Notes. Se vi intencas uzi ĝin nur por tajpi tekstojn, simille al Simplenote, vi elektu AK Notepad.
Catch.com subtenas neniun tekstmarkadon, sed ĝi ebligas meti etikedojn rekte en la teksto. La etikedoj similas al t.n. «hash-tags» en Tvitero — etikedo estas ajna vorto en la teksto, kiu komenciĝis per signo ‘#’. Do, vi povas facile meti multe da #etikedoj rekte en viaj #tekstoj.
La retservo ankaŭ havigas kromprogramojn por popularaj retumiloj, per kiuj vi povas rapide konservi citaĵojn kaj ligilojn. Ankaŭ ekzistas versio de Catch Notes por iPhone/iPad.
Ĉi-tie mi priskribis kelkajn aliajn similajn servojn kaj aplikaĵojn.
Mi ĵus legis, ke Microsoft akiras Skajpon. Oni diras, ke ĝi estos integrita en Windows Live. Kio do okazos al Linuksa versio kaj versioj por aliaj mastrumiloj?
Mi jam skribis pri tiu ĉi bonega servo por tekstaj notoj. Mi aktive uzas ĝin, tamen mankas al mi aplikaĵo por Linukso. Retumila apikaĵo bonas, sed mi volus havi ĉiujn miajn tekstojn en la disko de mia komputilo por kiel eble malmulte dependi de retkonekto.
Do, mi ja estas programisto. :) Kaj mi decidis verki propran programon por Simplenote. Simplan programon. Jen estas ĝi: Geeky Notes. Ĝi estas verkita en Pitono, kaj postulas nenion krom teksta konzolo kaj redaktilo. La programo ankoraŭ ne estas tute preta, sed jam uzeblas.
Mi jam skribis, ke mi ŝatas plani ĉion, kaj ke mi provas la metodon IAF. Do, finfine mi revenis al Shuffle provinte, verŝajne, ĉiun ajn aplikaĵon por IAF en Merkato. Kial? Ĉar ĝi havas kelkajn trajtojn, kiujn ne havas aliaj alikaĵoj, kaj tiuj trajtoj eĉ pli gravas por mi ol, ekzemple, facila sinkronigo. Kaj ĝi estas tre simpla. Sed ĝi havas ĉion gravan: agojn, projektojn kaj kuntekstojn.
Fakte, la plej grava kialo de mia reveno al Shuffle estas ĝiaj Next actions — sekvantaj agoj. Ial ĉiuj aliaj aplikaĵoj postulas de uzanto ĉiam permane elekti sekvantan agon, kaj se vi markis du aŭ pli agojn en la projekto kiel sekvanyaj, vi vidos en la listo ĉiujn ilin samtempe, dum en Shuffle sufiĉas nur ordigi la projekton, kaj en la listo Next action aperos la unua ago el ĉiu projekto, kaj markinte la agon finita, vi tuj vidas tiun agon, kiu sekvas la finitan en la projekto — ege oportune. Krome, vi povas indiki, ke agoj en la projekto povas esti faritaj paralele — tiam vi vidos ĉiujn ilin en la listo de sekvantaj agoj.
Alia ŝatata trajto de Shuffle estas integriĝo kun kalendaro. Ĉiun agon eblas kopii en Androida kalendaro, kie oni povas agordi atentigon kaj ripetadon de tasko.
Ankaŭ en nova versio (1.7.0), kiu trafis Merkaton antaŭ nelonge, aperis tre necesa ebleco marki agojn kiel «Iamaj», t.e. meti ilin en apartan liston de (ankoraŭ) ne aktivaj taskoj. Fakte, eblas indiki aktivan aŭ neaktivan nur projektojn, do mi simple kreis projekton «Iam/Eble», faris ĝin neaktivan, kaj metis ĉiujn tiujn aferojn en tiu ĉi projekton — kaj jen, tiuj agoj ne plu montriĝas en la listo de sekvantaj agoj, sed nur en aparta listo Tickler.
Tamen, mi devas averti la uzantojn de Shuffle: eĉ ne provu sinkronigi viajn agojn! Sinkronigo ĉiam tro malbone funkcias en la programo, kaj se vi ne perdos ĉion, vi certe trovos, ke ĉiuj viaj aferoj malordiĝis post sinkronigo. Ve, tio estas, probable, la plej grava manko de la programo.
Mi trovis bonegan programon pro blogi en Linukso. Eble, multaj geamikoj jam scias pri ĝi. La programo nomiĝas simple — Blogilo. Ĝi estas verkita por uzi en KDE, sed mi sukcesis instali kaj lanĉi ĝin en Gnome.
La programo taŭgas por blogoj Blogger kaj Blogspot, MetaWeblog, MovableType kaj WordPress. Ĝi havigas riĉan kaj oportunan grafikan fasadon, subtenon por kelkaj blogoj, alŝuto de bildoj ktp. Eblas eĉ antaŭvidi vian redaktatan blogaĵon en la etoso de via blogo! Vi povas verki kelkajn blogafiŝojn por kelkaj blogoj samtempe, vi povas redakti jam afiŝitajn blogaĵojn, vi povas konservi malnetojn en via komputilo… Do, ĝis nun mi ne vidis pli bonan… hm… blogilon por Linukso. :)
Instali la programon eblas per Ubuntu Software Service aŭ en konzolo: $ sudo apt-get install blogilo. Ankaŭ mi devis instali SQLite subtenon por ĝi: $ sudo apt-get install libqt4-sql-sqlite.
Do, post kiam mi agordis la klavaron de mia komputilo, mi ekpensis kial mi ne havas la samajn belajn interpunkciaĵojn en mia poŝtelefono? Smart Keyboard, malgraŭ siaj aliaj kvalitoj, havigas nur rektajn «komputilajn» citilojn kaj mallongan dividostreketon. Feliĉe (kaj danke al la aŭtoro de la klavar-aplikaĵo), mi trovis la vojon por havi miajn karajn interpunkciaĵojn. Smart Keyboard havas agordeblan tabeleton de «mienoj». Sed mi tute ne bezonas tiom da miensignojn — kutime mi uzas nur kelkajn el ili. Do, mi redaktu la tabelon anstataŭigante nenecesajn miensignojn per bezonataj interpunkciaĵoj.
Unue mi kreis en komputilo tekstan dosieron, kien mi tajpis ĉiujn necesajn signojn kaj per Dropbox sendis la dosieron al la poŝtelefono. Tie mi kopiis signojn kaj engluis ilin en la tabelo anstataŭ neuzataj mienoj. Do, nun mi havas ĉiuspecajn citilojn, haltostrekon kaj tripunkton. La lastaj tri tabeleroj enhavas peceton de markado Markdown, kiun mi aktive uzas (ekzemple, preskaŭ en ĉiuj miaj blogafiŝoj).
Mi instalis lanĉilon Cairo Dock en mian Ubuntu komputilon anstataŭ paneloj de GNOME. Nun mia labortablo aspektas simile al laŭmodaj Mac’oj. Fakte estas tre oportune, per tio mi ŝparis iom da spaco surekrane kaj nun la labortablo aspektas pli bele ol antaŭe (laŭ mia gusto).
Kiel instali? En Ubuntu 10.10 mi simple lanĉis tiun komandon: sudo apt-get install cairo-dock. Ankaŭ (kompreneble) eblas instali la pakaĵon per Ubuntu Software Center aŭ Synaptic Package Manager. Poste mi aldonis la aplikaĵon en Startup Applications kaj tute forviŝis la GMONE’ajn panelojn (por tio sufiĉas lanĉi gconf-editor kaj en branĉo /desktop/gnome/session forviŝi la elementon panel).
Ah, krome mi forviŝis la esperantan klavaron. ;) Anstataŭ mi ŝaltis «Supersignon» (la tria nivelo de la klavaragordoj) kaj nun mi tajpas ĉapelitajn literojn premante dekstran Alt-on kun konforma liter-klavo (Alt-c por «ĉ» ekz-e). Eble ne tiom oportunas kiel havi apartan klavararanĝon por Esperanto sed pli oportunas havi nur du klavararanĝojn anstataŭ tri. Mi ankaŭ ŝaltis «Compose key» por havi eblecon tajpi belajn citilojn «» kaj haltostrekon — rekte per klavaro en ajna redaktilo.
Subite mi trovis ke antaŭ nelonge Twigee — mia ŝatata Twitter-aplikaĵo renovoĝis. Iam mi uzis ĝin sed neatendite ĝi ĉesis funkcii — ĝi ne plu povis konekti al Tvitero. Kaj dum longa tempo ĝi estis «morta», la aŭtoro ŝajne tute forlasis ĝin. Feliĉe, la aŭtoro trovis tempon por korekti eraron en la aplikaĵo, kaj la nova version 1.5.2 aperis en Merkato je la 15-a de januaro.
Do, mi jam priskribis Androidajn aplikaĵojn por Tvitero. Nun mi povas meti aplikaĵon Twigee sur la unua loko, ĉar ĝi estas malpeza, facila en uzo, senpaga, havigas ĉion necesan kaj — finfine — subtenas kelkajn kontojn por uzi.
Leginte la artikolon pri Vikipedio en Libera Folio (Jam pli ol 140 000 artikoloj en la Esperanta Vikipedio), mi rememoris pri unu servo, kiun mi trovis en la Reto. Temas pri EbiWrite, «ilaro por tradukistoj». Ŝajnas ke ĝi estus oportuna kaj taŭga por ĉiuj, kiu provas traduki artikolojn el Vikipedio (kaj ne nur).
La servo havigas dupanelan interfacon (fonto maldekstre, traduko dekstre), personan vortaron, kiun la uzanto povas plenigi mem, kontrolon de versioj ktp. Kiel fonto oni povas uzi tekston aŭ bildon (ekzemple, skanitan dokumenton), la rezulton (tradukon) eblas elŝuti en HTML formato aŭ printi. Oni povas uzi Textile markadon por plibeligi la tradukon.
Ĉi-tiun foton mi faris hodiaŭ per picplz aplikaĵo kaj tuj publikigis en la reto. La aplikaĵo tre plaĉas al mi: ĝi estas rapida, amuza kaj bonkvalita. Vi povas afiŝi viajn fotojn en Tvitero, Flickr, Tumblr, Facebook, Posterous kaj Foursquare samtempe sendante la foton nur unufoje per picplz.
La retejo de picplz estas (ankoraŭ unu) socia reto por poŝtelefonaj fotistoj kaj la aplikaĵo kapablas ne nur foti kaj sendi fotaĵojn sed ankaŭ apliki kelkajn amuzajn filtrilojn al la foto kaj konservi lokon de fotado kune kun la foto mem.
Mi (re)trovis kelkajn belajn kromprogramojn por GIMP. La unua estas BW Film Simulation. Ĝi imitas nigra-blankan filmon (pli ol 15 diversaj specoj de filmoj), kaj mi ĝin jam uzis iam.
La dua kromprogramo estas FIL (Film Imitation Lab). Ĝi havigas riĉajn eblecojn por imiti diversajn filmajn efektojn (monokromo, duotono, fotokromo, Lomo efekto, grajneco ktp). La supra foto estis prilaborita per tiu ĉi kromprogramo.
Por ĝi funkcii oni bezonas instali ankoraŭ du ege interesajn kromprogramojn: G’MIC kaj Fix-CA.
En Androida Merkato aperis bona kaj utila aplikaĵo por tiuj, kiu uzas Dropbox‘on. La aplikaĵo Epistle estas simpla notlibreto, kiu konservas la notojn en aparta dosierujo en via Dropbokso. La titolo de la noto fariĝas dosiernomon kies enhavo estas la teksto mem.
Tiuj, kiuj legas retejon Lifehacker verŝajne scias pri almenaŭ kelkaj el tiuj servoj. Por ĉiuj aliaj jen estas malgranda listo.
Penzu — privataj notoj kun titoloj, nur enretaj. Vi povas dividi vian noton kun iu alia sendante al li/ŝi privatan ligilon. Ĉio alia: rezervaj kopioj, teksta markado, poŝtelefona eniro haveblas nur por pagataj Pro-eniro haveblas nur por pagataj Pro-kontoj (kontraŭ ~18 USD jare).
Helipad — retaj tekstaj notoj, havigas markadon Textile, eblas vidi viajn dokumentojn formatitaj en HTML kaj PDF (la lasta fakte fuŝe montras neanglajn literojn, do ne uzeblas por Esperanto). Eblas uzi etikedojn, vi ankaŭ povas dividi viajn dokumentojn kun aliaj. Ĉiujn dokumentojn eblas elŝuti kiel arkivita dosiero en ambaŭ teksta aŭ HTML versioj. La retejo ankaŭ havas bonan poŝtelefonan version kaj malfermitan API. Dank’al la lasta eblas legi kaj skribi notojn en aplikaĵoj por Mac, iPhone kaj Android (mi uzas Notepad with Sync en Android).
750words estas fakte ne notlibreto sed servo por taglibri. La ĉefa ideo de la servo estas tio ke pro la homo taŭgas elparoli ĉion, pri kio li/ŝi pensas, kio maltrankviligas lin/ŝin. Do, taŭgas skribi po 750 vortojn (3 paĝojn) ĉiutage pri siaj propraj aferoj, pensoj ktp. La ideo determinas ĉion alian: vortkalkulilo por ĉiu tago, ĉiutaga retpoŝta atentilo ktp. La servo belaspektas kaj subtenas Markdown.
one.page.per.day — kreantoj de ĉi-retejo pensis simile, tamen temas ne pi taglibroj sed pri mallongaj rakontetoj kaj noveletoj. Uzanto devas strebi ke lia verko estu ne pli ol unu paĝo. Sed kiam teksto atingas la finon de la paĝo, la servo demandas la uzanon: ĉu aldoni alian paĝon aŭ fini verkadon? Neniu teksta markado — nura simpla teksto.
SimpleText.ws estas nura enreta notlibreto. Se vi uzas Mac’on, vi povas agordi redaktilon por sinkronizi kun la servo.
simplenote estas la plej bona servo laŭ mia gusto (mi jam priskribis ĝin en mia blogo). La notoj ne havas apartan titolon (dosiernomon). La noto ĉi-tie vere similas al paperfolio kie eblas skribi libere ion ajn kaj la skribaĵon ne necesas speciale konservi per klako sur botono. Nur simpla teksto, tamen mi, ekzemple, uzas mian ŝatatan markadon Markdown. La servo ankaŭ havigas kontrolon de versioj, etikedojn (nur en krozilo, API 2.0, kiu subtenas versiojn kaj etikedojn, nun estas prilaborata). Forigitaj notoj iras al «rubujo» (Trash). Por la servo jam ekzistas sufiĉe da aplikaĵoj por diversaj operaciumoj — ĉefe por Mac’oj kaj iPhone sed ankaŭ ekzistas programoj por Android (mi mem preferas senpagan AndroNoter) kaj por tekstredaktilo Emacs. Por pagata konto ĝi ankaŭ permesas sendi notojn per retpoŝto kaj rezervan kopiadon. Krome ekzistas aparta servo por fari rezervajn kopiojn permane.
Mi ne intencas priskribi ĉiujn tviterajn aplikaĵojn por Android, nur kelkajn tiujn, kiuj mi mem preferas, kiujn mi taksas la plej bonaj.
Seesmic — tre oportuna kaj potenca aplikaĵo kun klasika interfaco. Eblas uzi kelkajn tviterkontojn (kaj ne nur tviterajn) kaj uzi ilin sendepende. Facile agordebla. Tamen, ĝi konsumas tro da procesora tempo en mia HTC Hero dum elŝuto de novaĵoj.
TweetDeck — ĝi estus ideala aplikaĵo por mi se ĝi permesus kontroli bone ambaŭ miajn tviter-kontojn. Oportuna kaj belaspekta interfaco, flekseble agordeblaj «kolumnoj». En la ĉefa kolumno eblas vidi samtempe novaĵojn el tvitera konto, konto en Facebook, Google Buzz kaj Foursquare. Aliajn kolumnojn oni povas libere aldoni.
Touiteur — finfine mi turnis min al tiu ĉi aplikaĵo. Senpaga versio ne permesas uzi pli ol unu konto. La aplikaĵo montras novaĵojn el ĉiuj kontoj en unu listo, do vi konstante «ĉeestas» en ĉiuj viaj kontoj. Tamen eblas vidi nur certan konton. La aplikaĵo estas flekseble agordebla sed ĝia interfaco estas iom troŝarĝita per butonoj, subskriboj ktp (nu, laŭ mia gusto).
Kiam mi ĵus aĉetis mian Androidan poŝtelefonoon HTC Hero ekzistis fakte nur unu-sola klavaro, kiu subtenis Esperanton — AnySoftKeyboard. Hodiaŭ mi malkovris alian — eĉ pli belan, oportunan kaj flekseblan klavaron. Ĝi nomiĝas Smart Keyboard kaj facile troveblas en Androida Merkato. Tamen ĝi ne estas senpaga — ĝi kostas $2.73. Krome la klavaro mem, eblas instali ankaŭ lingvajn pakaĵojn (vortaroj por T9 por diversaj lingvoj). Sed tiuj vortaroj ŝajne ne estas nepraj por uzi tiun aŭ alian lingvon.
Post instalo necesas agordi la klavaron — elekti uzatajn lingvojn ktp. Por tio vi iru al la hejma ekrano (butono «home»), premu butonon «menu» kaj trovu «Language & keyboard». Tie vi marku «Smart Keyboard Pro» markon por ebligi ĝin kaj klaku «Smart Keyboard Pro» menueron por atingi agordojn. Do, unue vi klaku «Language», kaj «Language selection key» — tie vi elektu lingvojn uzatajn de vi mem (ekzemple, mi elektis la anglan, la rusan kaj Esperanto). Fakte, tuj post tio vi jam povas uzi la klavaron. Malfermu ian redaktilon (aŭ, ekzemple, kreu novan SMSon) kaj la klavaro devas aperi. Se aperas regula klavaro, vi longpremu la tekstan areon, elektu «Input method» en la aperinta menuo kaj elektu «Smart Keyboard Pro» menueron al la listo.
