Antaŭ nelonge mi provis novan filmon — Kodak Ektar 100. Kaj ĝi fariĝis mia plej ŝatata kolora filmo, ĉar ĝi donas perfektajn kolorojn kaj kontraston. Inter nigra-blankaj mi preferas Ilford Delta 400 — ĝi estas same perfekta! :)
La filmo estas malnova — mi fotis ĝin verŝajne antaŭan someron, sed mi ne certas. :)
Jen estas kelkaj fotoj faritaj per mia nova fotilo Zenit ET, kiun mi akiris antaŭ nelonge. Nu, kion diri… La fotilo funkcias bone, kvankam la filmo okazis aĉa — mi ne plu aĉetu ion similan. La supra foto (vido el mia fenestro) estis farita per Jupiter 135/3.5 kaj la subaj — per Helios 44-M kun makrotuboj.
Pli ĝuste estus diri «pri elekto de objektivo», ĉar elekti fotilon ŝajnas al mi pli simpla afero ol elekti objektivojn.
Se diri ĝenerale, vi ĉiam elektu tion, kio pli plaĉas al vi mem, kio pli taŭgas. Nun ĉiuj ciferecaj (kaj ankaŭ 35mm) kameraoj estas pli-malpli egalkvalitaj (en la sama klaso, komprenebe). Do, la sola konsilo, kiun mi ĉiam donas, estas jena: komprenu mem kion vi bezonas, komparu kameraojn laŭ viaj propraj preferoj, iru vendejon kaj prenu enmane ĉiun kameraon, kiun vi trovis bona por vi. Serĉu «vian» kameraon.
Tamen, al la kvalito de bildo multe pli efikas objektivo ol kamerao. Tial elekti objektivon estas eĉ pli grava sed malpli facila afero. Unue vi devas kompreni por kiuj celoj vi bezonas ĝin? Se temas pri portreto, vi serĉu «molan» objektivon kun sufiĉe longa fokusa distanco. Se temas ĉefe pri pejzaĝo, vi bezonas pli vastan kaj akran objektivon. Universala objektivo, egale taŭga por ĉiuj celoj ne ekzistas (kaj neniam ekzistos).
La plej bona rimedo kompreni kion vi bezonas, estas foti per tio, kion vi jam havas. Aĉetu unue garnituron: fotilon kun objektivo (aŭ kameraon kun simpla 50mm objektivo) kaj fotu, fotu, fotu… Post jaro aŭ eĉ duonjaro vi komprenos ĉu mankas al vi vasteco, ĉu pli longa fokusa distanco, ĉu heleco ktp. Tiam vi povos elekti objektivon konscie — vi certos kion vi reale bezonas. Kompreneble, se vi estas riĉulo, vi povus tuj aĉeti kelkajn «la plej bonajn» objektivojn. Aŭ vi povus aĉeti kelkajn malmultekostajn objektivojn, kies suma fokusa distanco kovras ĉiuspecajn bezonojn. Sed ne faru tion. Ĉar plej verŝajne vi nur malŝparos monon, sed devos poste aĉeti aliajn objektivojn, pli taŭgajn por vi.
Mi donu ekzemplon.
Aĉetinte mian fotilon, mi aĉetis ankaŭ du objektivojn: 28-70 kaj 70-300 (ambaŭ malhelaj Sigmoj). Mi ne havis sufiĉe da mono por aĉeti pli bonajn. Kaj mi pensis, ke tiu paro donos al mi eblecon foti ĉion. Sed baldaŭ okazis, ke mi multe pli ofte uzas fokusajn distancojn de 50 ĝis 100 mm, kaj mi ĉiam devis «ĵongli» per ambaŭ objektivoj: por unu foto mi volas uzi 50-60 mm kaj por la alia necesas 80-90, por la tria — 70, ekzemple. Do, mi ŝanĝis la objektivojn senĉese. Mi ĉiam bezonis porti ambaŭ kun mi. Sed pli vastan distancon (28-50 mm) mi uzis malofte, kaj la pli malvastan (15-300 mm) mi ankaŭ ne tre ofte bezonis. Krome, mi komprenis, ke mi ofte fotas en metroo aŭ surstrate vespere, kiam mankas lumo, kaj pro tio mi bezonas pli helan objektivon, kun pli granda relativa truo.
Nun, post kiam mi konsciis, kion mi fakte volas, mi aĉetis objektivojn Sigma 30/1.4 por foti surstrate kaj Tokina 50-135/2.8 por ĉiuj aliaj celoj. Jes, mi ĝis nun de tempo al tempo devas kunporti la ambaŭ, sed pli ofte mi prenas nur unu, kaj ne plu necesas tiom ofte ŝanĝi ilin. Se mi dekomence estus pli saĝa, mi ŝparus iom da mono por akiri unu, sed pli bonan objektivon, kaj poste aĉetus la alian.
